در ستایش معبود - ما دل به غم تو بسته داریم ایدوست
در دیده ی دیده دیده ای می باید وز هر دو جهان گریده ای می باید
تو دیده نداری که بینی رخ دوست ؟ عالم همه اوست دیده ای می باید
سبحان من یمیمت و یحیی و لا اله الا هو الذی خلق الارض و السماء
باری ز سنگ چشمه اب آورد پدید باری ز آب چشمه کند سنگ در شتاء
از صنع ماشطه بر روی خوب روز گلگونه شفق کند و سرمه دجا
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اسفند ۱۳۸۵ ساعت 12:10 توسط رحیم-نیکنام
|
*يَااَبَاالحَسَنِ يَا مُوسَي بنَ جَعـفَرٍ، اَيُّهَا الکـاظِـمُ يَابنَ*