اربعين آمد و اشكم ز بصر مى آيد.گوئيا زينب محزون ز سفر مى آيد
اربعين
ما را كه غير داغ غمت بر جبين نبود
نگذشت لحظه اى كه دل ما غمين نبود
هرچند آسمان به صبورى چو ما نديد
ما را غمى نبود كه اندر كمين نبود
راهى اگر نداشت، به آزادى و اميد
رنج اسارت، اينهمه شور آفرين نبود
اى آفتاب محمل زينب، كسى چو من
از خرمن زيارت تو خوشه چين نبود
تقدير با سر تو مرا همسفر نمود
در اين سفر مقدر من غير از اين نبود
گر از نگاه گرم تو آتش نمى گرفت
در شام و كوفه خطبه من آتشين نبود
گر شوق سر به چوبه محمل زدن نداشت
زينب پس از تو، زينب محمل نشين نبود
در حيرتم كه بى تو چرا زنده مانده ام
عهديكه با تو بستم از اول چنين نبود
ده روزه فراق تو، عمرى به ما گذشت
يك عمر بود هجر تو، يك اربعين نبود
.... و آسمان چهل روز گريست....
ابوذر غفارى از حضرت رسول اكرمصلى الله عليه وآله وسلم روايت مىكند كه آن جناب فرمود «زمين در مرگ مؤمن تا چهل صباح گريان است» و زرارةبن اعين شيبانى(ره) كه از اكابر فقهاى شيعه و محدثان با عظمت اماميه است از حضرت امام صادقعليهالسلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود «آسمان براى امام حسينعليهالسلام چهل روز گريه كرد و علامت اين گريه آن بود كه در اين مدت هنگام صبح آسمان خونآلود مىشد، و زمين نيز چهل روز گريه كرد و آفتاب هم چهل روز كه علامت آن طوفانهاى سياه و كسوف و سرخى در زمين و آسمان بود» و نيز فرمود «ملائكه نيز چهل روز بر آن حضرت گريستند و زنان بنىهاشم خضاب نكردند و روغن بر سر نكشيدند و چشمها را سرمه نزدند، تا آنگاه كه سر عبيدا.. . بن زياد را براى ما آوردند، و ما همواره با چشم گريان هستيم و مصيبتحضرت امام حسينعليهالسلام را فراموش نمىكنيم».
و اين چنين است كه شيعيان تا اربعين آن حضرت از شادى و خوشنودى و سرور خوددارى مىكنند. حتى در غير مسلمانان نيز اين عادت در مورد درگذشتگانشان مراعات مىشود بخصوص كه از بزرگان آن قوم باشد. حال چه رسد به شخصيتى چون حسين عليهالسلام كه آثار عملى و نتايج قدمى در راه رفاه و آسايش دينى و دنيوى انسانها داشته و در اصلاح جامعه از جان گذشتگى نشان داده و نهضتى بر عليه ظلم و ستم و براى از ميان بردن ظالمان و ستمكاران روزگار برپا كرده باشد كه در اثر آن اسلام و قرآن را زنده نگاه داشته و دين الهى را از دستخوش دشمنان سرسخت آن نجات داده و زحمات خاتم انبياءصلى الله عليه وآله وسلم را نگذاشته تا به هدر رود و بازيچه بنىاميه - اين شجره ملعونه - گردد و با خون خود درخت توحيد را سيراب نموده و اجازه نداده تا در نتيجه ظلم و جور و بىدينى و اشاعه فحشا و منكر بنىاميه خشك شود و خون دل خويش را در راه خدا بذل كرده تا مردم را از حيرت ضلالت و گمراهى در اثر تسلط بنىاميه و اشغال مقام خلافت الهيه از سوى آنان پيش آمده بود برهاند. و اگر آن نهضت مقدس نبود، از اسلام به غير از اسلام اموى و از دين بجز دين يزيدى و دين تشريفاتى و ساخته بنىاميه چيزى باقى نمانده بود.
و شيعه هميشه و در تمامى روزهاى سوگوارى حضرت سيدالشهداءعليهالسلام و از آن جمله روز اربعين آن حضرت، در تظاهر به زيارت و اقامه ماتم و عزادارى كوتاهى نكرده و نبايد بكنند و از اينجاست كه امام حسن عسكرىعليهالسلام زيارت اربعين را از علايم ايمان شمرده. آرى، تنها زيارت اربعين سيدالشهداءعليهالسلام است كه مؤمن خالص را از ديگران تميز مىدهد، و دوستان اهل بيتعليهمالسلام را از غير آنان جدا مىكند. و مؤمن واقعى كسى است كه نگذارد آثار هضتحسينعليهالسلام فراموش شود و در قدردانى و شركت در هدف آن حضرت كوتاهى نورزد.
پيروان و دوستان امام حسينعليهالسلام اميدوارند تا از اين طريق مشمول اين حديث نبوى شوند كه جابر بن عبدالله انصارى - از صحابه رسول خداصلى الله عليه وآله وسلم و نخستين زائر قبر حضرت ابىعبدالله در اولين اربعين سيدالشهداء - روايت كرده است; «كسى كه قومى را دوست دارد با آنها محشور مىشود و كسى كه عمل قومى را دوست دارد با ايشان شريك مىباشد».
باز در كرببلا شيون و شينى بر پاست
كز اسيران ره شام خبر مى آيد
| |||
*يَااَبَاالحَسَنِ يَا مُوسَي بنَ جَعـفَرٍ، اَيُّهَا الکـاظِـمُ يَابنَ*