1- برابرى زيارت قبر حسين (ع) با حج

عبدالله بن عبيد انبارى گويد: به امام صادق (ع) عرضه داشتم : فدايت شوم ، همه ساله وسايل تشرف به حج برايم فراهم نمى شود. فرمود: «چون قصد حج نمودى و اسباب برايت فراهم نگشت ، به زيارت قبر حسين (ع) برو، كه يك حج برايت نوشته مى شود و چون قصد عمره نمودى و وسايل مهيا نشد ، عزم زيارت قبر حسين (ع) نما، كه يك عمره برايت منظور مى شود»(15)
 

2- نام زائر در اعلى عليين ثبت مى شود

امام صادق (ع) فرمود: «هر كس به زيارت قبر حسين (ع) برود در حالى كه عارف به حق او باشد، خداوند نام او را در اعلى عليين مى نويسد» . (16)
 

3- غرق شدن در رحمت الهى

از امام صادق (ع) پرسيدند: ثواب كسى كه قبر امام حسين (ع) را زيارت كند، در حالى كه كبر و غرور نداشته باشد چيست ؟ فرمود: «برايش هزار عمره و حج مقبول نوشته مى شود . اگر شقى باشد، سعيد نوشته مى گردد، و پيوسته در رحمت الهى غوطه ور خواهد بود» . (17)
 

4- دعاى معصومين براى زائر

معاوية بن وهب از امام صادق (ع) نقل نموده كه فرمود: «اى معاويه، زيارت قبر حسين (ع) را از روى ترس وامگذار ، زيرا هر كه آن را ترك كند ، چنان دچار حسرت مى شود كه آرزو نمايد قبرش نزد او باشد . آيا دوست ندارى كه خداوند تو را در زمره كسانى به حساب آورد كه رسول خدا (ص) و على و فاطمه و امامان معصوم (ع) برايش دعا مى كنند؟» (18)
و نيز فرمود: «همانا فاطمه (س) دختر محمد (ص) نزد زائران قبر فرزندش حسين (ع) حضور يافته و براى گناهانشان طلب آمرزش مى كند». (19)
 

5- تجلى خدا

امام صادق (ع) فرمود: «به درستى كه خداى تبارك و تعالى، قبل از اهل عرفات ، براى زائران قبر حسين (ع) تجلى مى نمايد، حوايج آنان را بر آورده مى كند ، گناهانشان را آمرزيده و درخواستهايشان را به اجابت مقرون مى سازد ، و سپس متوجه اهل عرفات شده و در مورد آنان نيز اينگونه عمل مى كند». (20)
 

-----------------------
پي نوشت ها:

15. منتخب كامل الزيارات , ابن قولويه , ص 306
16. وسائل الشيعه , شيخ حر عاملى , ج 10 ص 324
17. منتخب كامل الزيارات , ابن قولويه , ص 328
18. منتخب كامل الزيارات , ابن قولويه , ص 199
19. منتخب كامل الزيارات , ابن قولويه , ص 204
20. منتخب كامل الزيارات , ابن قولويه , ص 346


کجا می برندت

دو بال کبوتر

که از آسمان

آیه های خدا صورت خاک را می نوازند

تمام دلت را سرودی به آتش

و من،

غرق حیرت

به پرواز تو خیره ماندم

و ابری که خاکستر عشق را در بغل داشت

نشان تو را نیمه شب

از شهابی که می سوخت

پرسید

چه میراث زیبایی از تو!

کجا رفته ای بر دو بال کبوتر

زمین غرق زلزال

در رؤیت پاک «والشمس»

 

خداوند مقرب ترین بندگان خویش را از میان عشاق بر می گزیند

و هم آنانند که گره کور دنیا را به معجزه عشق می گشایند.

( شهید آوینی )