!! سراج المنیر !!- خانه معارف قرآنی

 كرببلايت عشق منه
نام حسين سرمشق منه
هرچه كه دارم ز حسينه
دارو ندارم ز حسينه

هر شب جمعه سينه زنان
اين دل خسته ناله كنان
راهي بين الحرمينه

يا حسين

آهنگ زیبای «کربلا»
از آلبوم «عروس کوير» با صداي «آريو حبيبي»

 لينک دانلود
براي دانلود، روي لينک بالا کليک سمت راست کره و Save Target As را بزنيد.

ریشه قیام امام حسین (ع)

آيا انحراف از سنت ابوبكر و عمر ـ در زمان عثمان ـ باعث قيام امام حسين عليه السلام شد؟
اگر در صدد ريشه يابي زمينة تاريخي قيام امام حسين عليه السلام باشيم و بخواهيم علل آن را بيان كنيم، ساده لوحانه است كه به دنبال ريشه آن در زمان عثمان باشيم؛ بلكه بايد ريشه آن را در سقيفه جست و جو كنيم و اين سخن ابن عباس را با جان و دل باور كنيم كه گفت: «قتل الحسين يوم الاثنين؛ امام حسين عليه السلام در روز دوشنبه كشته شد»؛ دوشنبه اي كه پيامبر صلي الله عليه و آله وفات يافت و سقيفه تشكيل شد؛ زيرا كه آن زمان، انحراف از سنت رسول خدا صلي الله عليه و آله و دستورات آن حضرت صلي الله عليه و آله، همچون تمسك به قرآن و عترت (ثقلين) و سفارش به ولايت حضرت علي عليه السلام هويدا گشت.
اگر براي شخص معاويه و نيز خاندان بني اميه، نقش محوري در پديد آمدن حادثه عاشورا قائل باشيم، بايد بدانيم كه نقطه آغازين قدرت گرفتن اينان، نه در زمان عثمان، بلكه در زمان ابوبكر بود؛ زيرا پس از آن كه چند روز بعد از رحلت پيامبر صلي الله عليه و آله، ابوسفيان از نجران بازگشت و جريانات سياسي خلافت را مشاهده كرد، در صدد فتنه انگيزي عليه حكومت ابوبكر برآمد و در اين راه، قصد استفاده ابزاري از حضرت عليه عليه السلام را داشت و آن حضرت عليه السلام دست رد بر سينه او زد؛ اما همين فعاليت كافي بود تا حكومت، پي به خطر ابوسفيان برده، براي همراهي او تدابيري بينديشد. اولين تدبير، بخشيدن سهم عظيمي از صدقات نجران به او بود و در دومين گام، فرزند او يزيد را فرماندة سپاه بزرگ شام كردند؛ در حالي كه اصحاب بزرگي همچون عمار، مقداد، سلمان، طلحه، زبير، سعدبن ابي وقاص و … را در مدينه بيكار نگه داشته بودند. پس از درگذشت يزيد، از سوي عمر، برادرش معاويه به فرماندهي سپاه شام منصوب شد و در حالي كه عمر انواع سخت گيري هاي را نسبت به فرماندارانش اعمال مي كرد، از خطاهاي بزرگ او در مي گذشت و همين معاويه در زمان عمر موافق شد كه در شام براي خود حكومتي شاهانه برپا كند و با توجيهاتي واهي، از خشم خليفه در امان بماند.
بله، نمي توان انكار كرد كه در زمان عثمان كه بني اميه بر همة اركان حكومت مسلط شده بودند، معاويه نيز به صورت حاكمي مطلق درآمده بوده. با پيش آمدن ماجراي شورش مردم عليه عثمان، وي به اين نتيجه رسيد كه در صورت كشته شدن عثمان، مي تواند بهترين بهره برداري ها را از قتل او بكند؛ از اين رو، در ارسال سپاه درخواستي از سوي عثمان، سهل انگاري كرد تا آن هنگام كه عثمان كشته شد. پس از قتل عثمان، معاويه به عنوان خون خواهي عثمان در مقابل حضرت علي عليه السلام قرار گرفت و با او به جنگ پرداخت و پس از شهادت حضرت علي عليه السلام، و پيروزي معاويه در مقابل امام حسن عليه السلام، او به صورت حاكم تمامي مسلمانان در آمد و حكومت خود را چنان تثبيت شده ديد كه بر خلاف سنت پيامبر صلي الله عليه و آله و همة خلفاي پيشين به فكر جانشين كردن فرزند فاسق، فاجر و بي تجربه خود (يزيد) بر آمد كه او عامل قيام امام حسين عليه السلام گشت.
نبايد از نظر دور داشت كه اگر معاويه قبل از عثمان در شام ريشه نداونيده بود و نمي توانست مشروعيت حكومت خود را از عمر كسب كند، به هيچ وجه نمي توانست در مقابل حضرت علي عليه السلام قد علم كند؛ چنان چه ديگر افراد خاندان بني اميه كه از سوي عثمان به فرمانداري استان هاي مختلف گماشته شده بودند، نتوانستند در هنگام عزل به وسيلة حضرت علي عليه السلام، در مقابل وي مقاومت كنند.

هر روز چند آيه قرآن بخوانيم

« براى شنيدن آيه مورد نظر بر روى شماره آيه كليك كنيد و براي مشاهده تفسير الميزان و نمونه بر روي آيه کليک کنيد »

سوره: سورة آل عمران آيات: 200 محل نزول: مدین

ِإِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئًا وَأُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ 116 مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هِـذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلَـكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ 117 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاء مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ 118 هَاأَنتُمْ أُوْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ عَضُّواْ عَلَيْكُمُ الأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ 119 إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُواْ بِهَا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لاَ يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا إِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ 120 وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّىءُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ 121

آیات امروز را می توانید از طریق این لینک هم مطالعه کنید

توضيح: هر روز مي خواهيم يک صفحه از قرآن را با هم بخوانيم (به همراه معني آن. هر روز چند دقيقه وقت مي ذاريم، بعد از يه مدت مي بينيم کل قرآن را ختم کرده ايم، به همين راحتي.
فرمايش امام صادق (عليه السلام) هم که يادمون هست: «قرآن پیمان خداست بر خلق او و برای شخص مسلمان شایسته است که بر عهد خود نگاه کند و هر روز 50 آیه بخواند.»
بيائيم فعلا حداقل با يک صفحه در روز شروع کنيم!
ياعلي مدد ... التماس دعا