محبوبا...نه نمیگم اگه بگم برات عادت میشه خواهش یادت نره..
محبوبا!
عطر سمندر و بوی بهار، رایحه ی انتظار و نسیم بوسه زار بر قدم های تک سوار عشق
که میعادش آدینه ای سبز است مرا به سوی سجاده ای از لاله و سنبل می کشاند
و با هزار دستان بیدل همراز می گرداند تا اندوه سالها جدایی و فاصله را به روخانه ی زمان بسپارم
و به سبزه و سیب و ناز نگاه تو نائل گردم.
ــــــــــــــــــــ
در وصف معشوق
زغارت چمنت بر بهار منت هاست
که گل بدست تو از شاخه تازه تر ماند
***
چنان که شمع فروزاه نماید از فانوس
فروغ سینه اش از پیرهن بود روشن
***
درجامه ی سپید چو آمدی بباغ
شاخ شکوفه دست بدندان گرفت
***
به صورتی که تویی کمتر آفریده خدا
ترا کشیده و دست از قلم کشیده خدا
***
هر دو عالم قیمت خود گفته ای
نرخ بالا کن که ارزانی هنوز
***
زان خوبتری که کس خیال تو کند
یا همچو من فکر وصال تو کند
الحق که بر آفرینش خود نازد
ایزد که تماشای جمال تو کند
***
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
زیبایی گل در عریانی اوست، از همه چیز عریان شویم تا گل شویم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پروانه سوخت شمع فرو مرد شب گذشت
ای وای من که قصه ی دل نا تمام ماند
از بایدها بپرهیز چون خوشحالی تو در گرو انعطاف است

آیا می دانی که دل از جنس چیست ؟
سنگ خاراست یا که گلبرگی نحیف
اشکهایم تو می دانی که چیست ؟
می رود ارزان ز دستم اینچنین
دیدگانم سوی این دنیای پیر
آیا می دانی که در دنبال چیست ؟
دستهایم در لرزه و آشوب و شور
باز هم نمی دانی که در دستان کیست !!
گامهایم را نمی دانم چرا ؟
می فشارم روی این خاک سیاه
داد من در پرده ابهام من
آیا می دانی طنینش در کجاست ؟
اما می دانم که در آفاق دور
روزگارم غرق در جادو و سحر
شعله ای دارد فروزان در سپهر
شعله ای هم رنگ خون
حاصل افسون آن آفاق دور
سرنوشتی از دو رنگ است
هم سفید است هم سیاه
رنگ برف و رنگ خاک
اسم آن خاکستریست
رنگ بعد از آتش است
رنگ ابهام و سئوال
هم سفید است هم سیاه !!!

همه ی ما گه گاهی افسرده هستیم.
هیچ فکر کرده ایم که چرا این قدر ناراحتیم، در حالی که امروز این همه فرصت برای شاد بودن داریم؟ انسانها همه چیز را امتحان میکنند، پول، شغل، ازدواج، طلاق و ... اما، اکثر افراد فقط یک چیر را میخواهند:خوشبختی.
خوشبخت بودن جزئی از وجود انسان است.
کافی است آن را باور و احساس کنیم. چرا که ما لایق خوشبختی هستیم و خوشبختی را مقدم بر همه چیز می دانیم.
آنرا باور کنیم و با صدای بلند تکرار نماییم.


*يَااَبَاالحَسَنِ يَا مُوسَي بنَ جَعـفَرٍ، اَيُّهَا الکـاظِـمُ يَابنَ*