ای آفتاب خوبان، می جوشد اندرونم         یکساعتم بگنجان، در سایه عنایت

در این شب سیاهم گم گشت، راه مقصود    از گوشه ای برون آی، ای کوکب هدایت

حافظ

بیـــا ای ماهـتـــاب شــام تارم

که از هجرت سیه شد روزگارم

نمی دانم چه سـازم با غــم تو

به پایان کی رسد این اتنظــارم